പുഴയുടെ തീരത്തു നീറുന്ന വേദനകള്‍ മാത്രം

പുഴയുടെ തീരം പറയുന്നതു

പണ്ടിവിടെ ഒരു പുഴയും ഒരിത്തിരി

വറ്റാത്ത സ്നേഹവും നിറഞ്ഞ വെട്ടവും

 അങ്ങനെ അങ്ങനെ ഒരൊത്തിരി ഒക്കെ ഉണ്ടയിരുന്നു

ഇന്നോ ഇവിദെ മണലുകള്‍ തമ്മില്‍ പിണഞ്ഞു

പിറക്കുന്ന ഉഷ്ണവാതങ്ങള്‍ അളക്കുകയും മുറിക്കുകയും

 പിറുപിറുക്കുകയും

 ദഹനത്തിനു പോലും ബാക്കിയാകത്ത മാവുകളുടെ നിഴലുകള്‍

 ചിതലരിക്കുന്ന തലയോട്ടികളും മാത്രം

ഇനി ബാക്കി വയക്കരി ഇടാനായി ഇല്ല ബലികാക്ക പൊലും

 ഒരിറ്റു വെള്ളവും ബക്കിയില്ല ഉരുകുമീ

അന്നനാളത്തിലിത്തിരി ഇറ്റിക്കുവാന്‍ അമ്മേ…

ബോട്ടു മുങ്ങി ആള്‍
മരിക്കണം
നമുക്കു ജലയാത്രകള്‍
സുരക്ഷിതമാക്കാന്‍

റ്റാ റ്റാ യുടെ കരുണയില്‍
വേണം കാടും കടലും
കാണാനും അറിയാനും

തമ്മില്‍ തല്ലാനും
ഉച്ചഭാഷണി
തിളക്കുന്ന
പുലഭ്യം
വിളമ്ബനും
മാത്രം
ജനനായകന്മാര്‍

ഇങ്ങനെ   നീളുന്നു
ഇന്നത്തെ ചിന്തകള്‍

ആഴിയുടെ അപാരതയിലേക്കു
ഭാവിയുടെ അനന്തയിലേക്കു
കണ്ണും… നട്ടു

ഇടവപാതി .....